آشنایی با باتری های لیتیومی

باتری های لیتیومی نوعی باتری هستند که از فلز لیتیوم یا آلیاژ لیتیوم به عنوان ماده الکترود مثبت/منفی و محلول الکترولیت غیرآبی استفاده می کنند. باتری فلزی لیتیومی برای اولین بار توسط گیلبرت ان. لوئیس در سال 1912 پیشنهاد و مورد مطالعه قرار گرفت. در دهه 1970، ام اس ویتینگهام باتری های لیتیوم یونی را پیشنهاد کرد و شروع به تحقیق کرد. با توجه به خواص شیمیایی بسیار واکنش پذیر فلز لیتیوم، پردازش، ذخیره سازی و استفاده از آن نیازمند استانداردهای زیست محیطی بسیار بالایی است. با توسعه علم و فناوری، باتری های لیتیومی به جریان اصلی تبدیل شده اند.
باتری‌های لیتیومی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: باتری‌های لیتیوم فلزی و باتری‌های لیتیوم یون. باتری های لیتیوم یونی حاوی لیتیوم فلزی نیستند و قابل شارژ هستند. نسل پنجم باتری‌های قابل شارژ، باتری‌های لیتیوم فلزی، در سال 1996 متولد شد. با توجه به الزامات تکنولوژی بالای خود، تنها تعداد کمی از شرکت ها در کشورهای خاصی این نوع باتری های فلزی لیتیومی را تولید می کنند.